Ordo Fratrum Minorum Capuccinorum

Log in
aktualizacja 10:13 AM CET, Oct 30, 2020

Zacznijmy słuchać…

Drugiego dnia obrad Rada Plenarna Zakonu podjęła trud słuchania. Tego dnia bracia wysłuchali wystąpienia profesora Mauro Magatti. Tematem jego prelekcji była praca w jej trzech wymiarach, które w konkrecie dnia powszedniego mogłyby stanowić możliwą odpowiedź na przemiany dokonane w zakresie pracy we współczesnym społeczeństwie. Istnieje konieczność ponownego odkrycia pracy oznaczającej nasze „zatroskanie" o bliźnich; potrzeba starania się przeżywania pracy „produkcyjnej" jako części naszej misji; powinniśmy się czynnie zaangażować procesy zachodzące w społeczeństwie, pośród którego żyjemy. Profesor Magatti niezmiennie powtarzał: „Zakon franciszkański, który nie jest profetyczny, jest jak sól, która utraciła smak!"

Świadectwem, które towarzyszyło naszym dzisiejszym obradom, było wystąpienie Pedro Opeka, misjonarza Lazarysty pracującego na Madagaskarze.

W drugiej części sesji popołudniowej bracia zostali zaproszeni do pracy w małych grupach, aby zebrać osobiste refleksje i nie utracić nic z tych cennych intuicji przekazanych nam przez dzisiejszych prelegentów - świadków. Zapraszamy was do wysłuchania relacji i świadectw zarejestrowanych i tutaj udostępnionych. Oprócz tego znajdziecie też teksty przekazane nam przez obydwóch mówców.

Prof. Mauro Magatti

Socjolog i ekonomista, doktoryzował się w zakresie ekonomii społecznej (DES) na Uniwersytecie Bocconi w Mediolanie (1984), uzyskał doktorat w dziedzinie Social Sciences w Canterbury (1991).

Od 1994 badacz naukowy na fakultecie nauk politycznych Katolickiego Uniwersytetu w Mediolanie, od 2002 jest profesorem zwyczajnym w zakresie socjologii ogólnej.

W latach 2006 - 2012 był dziekanem fakultetu socjologii na Katolickim Uniwersytecie w Mediolanie, gdzie wykłada przedmioty: socjologia globalizacji oraz analiza i instytucje współczesnego kapitalizmu.

Na przestrzeni lat opublikował liczne monografie i eseje, które ukazały się na łamach czasopism włoskich i zagranicznych, uczestniczył w międzynarodowym network uniwersyteckim i kierował niektórymi projektami dla agencji państwowych, prywatnych i charytatywnych.

Jest członkiem Editorial Board w International Journal of Political Anthropology, Komitetu Naukowego Socjologii oraz Komitetu redakcyjnego Studiów Socjologicznych, Dialogów Międzynarodowych i Aktualności Społecznych

Od 2008-2009 jest profesorem Socjologii Religii na Fakultecie Teologii Północnych Włoch.

Mauro Magatti (WORD - PDF)

Pedro Opeka, kapłan, Lazarysta

Urodził się w Buenos Aires, Argentyna, 29 czerwca 1948, w rodzinie słoweńskich imigrantów, zbiegłych przed komunistycznymi prześladowaniami, jakie się rozpętały tuż po zakończeniu się II Wojny Światowej. W wieku 17 lat wstąpił do zgromadzenia Lazarystów i podejmuje studia w Ljubljanie, a potem w Paryżu. Wyświęcony na kapłana (1975), zostaje wysłany na Madagaskar, podejmuje obowiązki proboszcza i opiekę duszpasterską nad ludźmi z marginesu.

W 1989 przełożeni wzywają go do Antananarivo, aby zajął się formacją seminarzystów. Pedro Opeka jednak rozpoczyna równocześnie coraz bardziej poświęcać się w stolicy ludźmi ubogimi, którzy znajdują schronienie na wysypisku śmieci u bram Antananarivo. Podejmuje z nimi dialog, okazując im szacunek i starając się im pomagać w wychodzeniu z ubóstwa.

Dzisiaj, 25 lat później, kieruje 500 woluntariuszami, wspólnotą o nazwie „Akamasowa - dobrzy przyjaciele". Tysiące rodzin, które niegdyś żyły na wysypisku śmieci, nauczyły się żyć we wspólnocie, definitywnie przerywając piekielny krąg nędzy. Akamasoa obejmuje dzisiaj 18 wiosek (ok. 20 tys. osób) wraz ze wszystkimi infrastrukturami, takimi jak przedszkola, szkoły, biblioteki, przychodnie, szpitale...

Pedro Opeka uzyskał liczne nagrody uznania: order Rycerza Legii Honorowej (2008), nagrodę Kardynała François-Xavier Van Thuán za solidarność i rozwój (2008), złoty Medal Zasługi dla Republiki Słowenii (2009). W bieżącym roku, już po raz trzeci, został nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla.

Pedro Opeka

« 1 of 2 »